Τεύχος 2wo / κυκλοφορεί την Δευτέρα 21 Μαΐου



Περιεχόμενα

Φάντε – Μπουκόφσκι
Ο Χένρι Τσινάσκι συναντάει τον Αρτούρο Μπαντίνι
(μέρος πρώτο)

  • Εισαγωγικό
  • Απόσπασμα μέσα από τις Γυναίκες του Μπουκόφσκι.
  • Επιστολές μεταξύ Τσαρλς Μπουκόφσκι και Μπεν Πλέσαντς για τον Τζων Φάντε.
  • Ο Μπουκόφσκι απαντάει σε ερωτήσεις σχετικά με τον Φάντε.
  • Συνέντευξη του Φάντε για το Ρώτα τη Σκόνη και για τον Μπουκόφσκι.
  • Δυο επιστολές του Μπουκόφσκι προς τον Φάντε.
  • Εισαγωγικό του Μπουκόφσκι για το Ρώτα τη Σκόνη.
  • Ένα κείμενο του Φάντε για το Μπάνκερ Χιλ όπου έγραψε το Ρώτα τη Σκόνη.

 Τέλος πρώτου μέρους

Το αφιέρωμα "Φάντε – Μπουκόφσκι. Ο Χένρι Τσινάσκι συναντάει τον Αρτούρο Μπαντίνι" θα ολοκληρωθεί στο τρίτο τεύχος του φανζίν.

Το δεύτερο τεύχος του φανζίν Γύρω απ’ τον Μπουκόφσκι κυκλοφορεί την Δευτέρα 21 Μαΐου σε 199 αντίτυπα και διανέμεται αποκλειστικά από την Στέγη Bibliotheque.

ο άντρας με τα όμορφα μάτια

Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά και πιο όμορφα animation που έχουνε γίνει πάνω σε ποίημα του Μπουκόφσκι. Καμωμένο το 1999 από τον Βρετανό animator, Jonathan Hodgson και τον εικονογράφο Jonny Hannah, το The Man with the Beautiful Eyes - που υπήρχε μέσα στη συλλογή The Last Night of the Earth Poems και πρωτοκυκλοφόρησε το 1992 από τον Black Sparrow - αποτυπώνεται ιδανικά μέσα σε τούτο το πεντάλεπτο animation όπου και η απαγγελία του ποιήματος παίζει τον δικό της ρόλο.

The Man with the Beautiful Eyes from Jonathan Hodgson on Vimeo.



ο άντρας με τα όμορφα μάτια

όταν ήμασταν παιδιά
υπήρχε ένα παράξενο σπίτι
όλα τα στόρια ήταν
πάντα
κατεβασμένα
και ποτέ δεν ακούγαμε φωνές
εκεί μέσα
και η αυλή ήταν γεμάτη
καλάμια
και μας άρεσε να παίζουμε μέσα
στις καλαμιές
παριστάνοντας πως ήμασταν
ο Ταρζάν
 (αν και δεν υπήρχε καμία
Τζέιν).
και υπήρχε μια
λιμνούλα με ψάρια
μια μεγάλη
γεμάτη από τα
μεγαλύτερα χρυσόψαρα
που είχες δει ποτέ
και ήταν
εξημερωμένα.
έβγαιναν στην
επιφάνεια του νερού
και άρπαζαν κομμάτια
ψωμιού
από τα χέρια μας.

οι γονείς μάς
είχαν πει:
«μην πλησιάσετε ποτέ αυτό
το σπίτι.»
έτσι, φυσικά,
εμείς πήγαμε.
αναρωτιόμασταν αν κάποιος
ζούσε εκεί
πέρασαν εβδομάδες και
δεν είδαμε ποτέ
κανέναν.

ύστερα μια μέρα
ακούσαμε
μια φωνή
από το σπίτι
«ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΗ
ΠΟΥΤΑΝΑ

ήταν ενός άντρα
η φωνή.

τότε η σήτα της
πόρτας
του σπιτιού
άνοιξε απότομα
και ο άντρας
βγήκε
έξω.

κρατούσε ένα
μικρό μπουκάλι ουίσκι
στο δεξί του
χέρι.
ήταν γύρω στα
30.
είχε ένα πούρο
στο
στόμα του,
χρειαζόταν ξύρισμα.
τα μαλλιά του ήταν
ανάκατα και
και αχτένιστα
και ήταν
ξυπόλητος
μ’ ένα φανελάκι
και το σώβρακο.
αλλά τα μάτια του
ήταν
φωτεινά.
φλέγονταν
από
λάμψη
και είπε,
 «Έι, μικροί μου
κύριοι,
ελπίζω πως
περνάτε
καλά;»

ύστερα μας έσκασε ένα
μικρό χαμόγελο
και μπήκε
πάλι μέσα στο
σπίτι.

φύγαμε,
επιστρέψαμε πίσω στην
αυλή των γονιών μου
και σκεφτήκαμε
το γεγονός.

οι γονείς μας,
αποφασίσαμε,
μας ήθελαν
να μείνουμε μακριά
από εκεί
επειδή
δεν ήθελαν ποτέ
να δούμε κάποιον άντρα
έτσι
έναν δυνατό ατόφιο
άντρα
με
όμορφα
μάτια.

οι γονείς μας
ντρέπονταν
που δεν ήταν
σαν
αυτόν
τον άντρα,
γι’ αυτό
μας ήθελαν
να μείνουμε
μακριά.

αλλά
εμείς επιστρέψαμε
σε εκείνο το σπίτι
και στα καλάμια
και στα εξημερωμένα
χρυσόψαρα.
επιστρέψαμε πίσω
πολλές φορές
για πολλές εβδομάδες
αλλά πότε δεν
είδαμε
ή ακούσαμε
τον άντρα
ξανά.

τα στόρια ήταν
κατεβασμένα
όπως πάντα
και υπήρχε
ησυχία.

ύστερα μια μέρα
καθώς γυρνάγαμε πίσω από το
σχολείο
αντικρίσαμε το
σπίτι.

είχε καεί
ολοσχερώς,
δεν είχε μείνει
τίποτα,
απλά να σιγοκαίνε
τα τυλιγμένα στα μαύρα
θεμέλια
και πήγαμε στην
λιμνούλα με τα ψάρια
και δεν υπήρχε
καθόλου νερό
μέσα
και τα μεγάλα
πορτοκαλί χρυσόψαρα
ήταν νεκρά
εκεί,
άνυδρα.

επιστρέψαμε πίσω στην
αυλή των γονιών μου
και συζητήσαμε το όλο
γεγονός
και αποφασίσαμε ότι
οι γονείς μας είχαν
κάψει το
σπίτι τους
τους είχαν
σκοτώσει
είχαν σκοτώσει τα
χρυσόψαρα
επειδή ήταν
όλα τόσο
όμορφα
ακόμα και το δάσος
με τις καλαμιές το είχαν
κάψει.

είχαν
φοβηθεί
τον άντρα με τα
όμορφα
μάτια.

και
εμείς φοβόμασταν
τότε
ότι
καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας
πράγματα σαν αυτό
θα
συνέβαιναν
ότι κανένας
δεν ήθελε
κανέναν
να είναι
δυνατός και
όμορφος
μ’ αυτόν τον τρόπο
ότι
άλλοι ποτέ δεν
θα το επέτρεπαν
και ότι
πολλοί άνθρωποι
θα έπρεπε να
πεθάνουν.

Μετάφραση: Γιάννης Ζελιαναίος

Music and songs inspired by Bukowski’s work (vol # 1)


Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν πολλοί μουσικοί εκεί έξω (γνωστοί και άγνωστοι) που έχουν εμπνευστεί από το έργο του Τσαρλς Μπουκόφσκι και έχουν φτιάξει, είτε τα δικά τους τραγούδια, είτε ορχηστρικά θέματα που έχουν πατήσει πάνω σε ποιήματα και ιστορίες του Χανκ, είτε απλά σαμπλάροντας πάνω σε απαγγελίες. Σιγά σιγά θα τα μαζεύουμε όλα, παρουσιάζοντάς τα εδώ (τουλάχιστον αυτά που έχουν κάποιο ενδιαφέρον) κάνοντας ένα ξεκίνημα σήμερα με κάποια άγνωστα που έχουν γίνει κυρίως από ερασιτέχνες μουσικούς. Στην πρώτη αυτή δεκάδα τρυπώνει κι ένας γνωστός μουσικός αλλά και δυο δικοί μας!


Ιταλία, και κάποιος με το όνομα AC (που λογικά είναι τα αρχικά του ονοματεπωνύμου του) εμπνέεται από το Bluebird και φτιάχνει αυτό το πιανιστικό ορχηστρικό θέμα.

 
Σαν Αντόνιο του Τέξας, και κάποιος με το όνομα buda-pest, φτιάχνει ένα digital single, παίρνει το ποίημα The Genius of the Crowd καθώς και την απάντηση του Μπουκόφσκι για τον ορισμό της αγάπης σε μια συνέντευξή του, βάζει ένα μινιμαλιστικό ambient χαλί από πάνω του και αποτίνει φόρο τιμής στον Χανκ. Στην πρώτη πλευρά του single βρίσκουμε τον Γκίνσμπεργκ.

 
Θεσσαλονίκη, και το συγκεκριμένο άλμπουμ οφείλετε να το ακούσετε ολόκληρο. Ο Nosfi σε μια δουλειά που είναι εμπνευσμένη από τον ηθοποιό Βίνσεντ Πράις, καθώς και από τα γραπτά του Μπουκόφσκι. Εδώ ο Nosfi βάζει κάτω το ποίημα Hammer and Leash και με downtempo, trip-hop ρυθμούς παραδίδει ένα ατμοσφαιρικό αποτέλεσμα.



Αθήνα, και για την Μαύρη Παλίρροια που μελοποιεί το ποίημα Alone with Everybody τα είπαμε παλιότερα ΕΔΩ.



Πόρτλαντ του Όρεγκον, και ο Sleeping Horses, (one man band), ξεκινάει το ντεμπούτο του άλμπουμ με το εναρκτήριο ορχηστρικό The Flash Of Lightning Behind The Mountain. Η Λάμψη της Αστραπής πίσω από το Βουνό είναι μια ποιητική συλλογή του Μπουκόφσκι με ακυκλοφόρητα ποιήματα του, που πρωτοκυκλοφόρησε το 2003. Ο Sleeping Horses από την άλλη ειδικεύεται στο post rock και μόλις φέτος κυκλοφόρησε το δεύτερο δίσκο του.



Νιου Τζέρσεϊ, και κάποιος Gnarly Nonsense παίρνει το ποίημα The Crunch μέσα από την συλλογή Love is a Dog from Hell, του βάζει ατμόσφαιρες και φτιάχνει το παρακάτω αποτέλεσμα κάτω από τον τίτλο Cultural Loneliness. Το The Crunch να πούμε πως έχει δημοσιευτεί σε τρείς παραλλαγές. Μία στο περιοδικό Second Coming. Vol. 5 No. 1 το 1977, μια στην συλλογή Love is a Dog From Hell και πάλι την ίδια χρονιά, καθώς και μία το 1999 στην συλλογή What matters most is how well you walk through the fire. ΕΔΩ υπάρχει κι ένα φιλμάκι βασισμένο πάνω στο ποίημα.



Και πάλι από το Τζέρσεϊ, κάποιος με το λιτό όνομα YourSelf σαμπλάρει το The Laughing Heart έτσι όπως το έχει απαγγείλει ο Tom Waits στο γνωστό βίντεο που κυκλοφορεί εκεί έξω.



O ίδιος και πάλι, παίρνει την απαγγελία του Harry Dean Stanton στο περίφημο Bluebird, κι εδώ την επενδύει με βιολιά.



Καναδάς, κι εδώ έχουμε να κάνουμε με τον πιο γνωστό καλλιτέχνη αυτής της συλλογής. Ο λόγος για τον hip hop μουσικό, γνωστό με το όνομα Buck 65. Μέσα από το άλμπουμ του Secret House Against the World του 2005, παίρνει το ποίημα a smile to remember που υπήρχε μέσα στη συλλογή The Night Torn Mad With Footsteps, τοποθετεί ένα πιάνο, απαγγέλει υπέροχα και καταλήγει ψιλοεπικά!



Για τέλος, Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια και σε έναν μουσικό που ονομάζεται Clint Westwood. Μόνο από το όνομα που έχει πάρει καταλαβαίνεις ότι παίζει dark americana και country folk. Κάπου εκεί το 2015 έκανε ένα mini άλμπουμ αφιερωμένο στον Μπουκόφσκι, μελοποιώντας 5 ποιήματά του. Το αποτέλεσμα δεν έλεγε και τίποτα αλλά αυτό που ξεχώριζε ήταν η εκτέλεσή του στο the knife waltz, ποίημα που υπήρχε μέσα στη συλλογή Slouching Toward Nirvana του 2005.